Łazienka: wilgoć, płyty i odległości

Płyty wilgocioodporne i krawędzie

Zwykła płyta wiórowa pęcznieje, gdy woda dostanie się do jej wnętrza – najczęściej przez nieoklejoną krawędź lub otwór. Do łazienki zamawiaj korpusy z płyty wilgocioodpornej (oznaczanej P3, potocznie „zielonej” – ma zielony rdzeń). Krawędzie oklejaj dookoła, najlepiej klejem PUR, który jest odporniejszy na wilgoć niż zwykły klej topliwy.

Płyta wilgocioodporna nie jest wodoodporna: chroni przed parą i ochlapaniem, ale nie przed stałym kontaktem z wodą. Szafka pod umywalką nie powinna stać na mokrej posadzce – lepiej powiesić ją na ścianie albo postawić na nóżkach z cokołem z tworzywa.

Strefy elektryczne przy wannie i prysznicu

Norma instalacyjna PN-HD 60364-7-701 dzieli łazienkę na strefy. Strefa 0 to wnętrze wanny lub brodzika, strefa 1 – przestrzeń nad nimi (do wysokości 225 cm), a strefa 2 sięga 60 cm od wanny lub brodzika. W strefach 0–2 nie montuje się zwykłych gniazd, a oprawy oświetleniowe muszą mieć odpowiedni stopień ochrony (IP).

Planujesz w szafce gniazdo, oświetlenie LED lub lustro z podświetleniem? Ustal ich miejsce z elektrykiem – to on odpowiada za instalację w łazience.

Wysokości: umywalka, lustro, szafki

Wierzch umywalki montuje się zwykle 800–900 mm nad podłogą (dla wysokich domowników nawet 900–950 mm). Szafka lustrzana wisi zwykle 200–300 mm nad umywalką. Szafka wisząca pod umywalką z prześwitem 150–300 mm nad podłogą ułatwia mycie posadzki.

Przed pomiarem sprawdź, czy płytki są już położone – jeśli nie, odejmij ich grubość z klejem (ok. 10–15 mm na każdą ścianę).

Wentylacja mebli

Wilgoć nie może zostawać za meblami. Szafkę przy kabinie odsuń ok. 10 mm od ściany, a w zamkniętych szafkach na mokre ręczniki zostaw szczelinę lub otwory wentylacyjne. Łazienka musi mieć sprawną wentylację – meble jej nie zastąpią.